Gister gingen we, voor we de kuikens gingen halen, even bij de zorgboerderij kijken hoe Kobus het maakte. Toen we aankwamen konden we onze kerel nergens vinden en kreeg ik een naar ‘onderbuik gevoel’. De beheerder kon dat gevoel even later bevestigen: Kobus is niet meer. Ze vonden hem maandagmorgen dood in de stal.
Niemand snapt hoe het kan, een jong en gezond dier dat het ene moment nog fris en vrolijk rondloopt ligt ’s ochtends dood. We zullen er ook nooit achter komen … We zijn er allemaal wat ondersteboven van. Wij, omdat we een dier weggeven dat we eigenlijk niet kwijt wilden en dat een week later dood is zonder dat we weten waarom, en de zorgboerderij omdat ze zo enorm blij met hem waren, alles zo goed ging en hij plots wegvalt.
Dag Kobus …
2 Reacties: Trackback URL | Comments RSS
29.04.2010 @ 15:57
Dag Marti,
Op de fora reageer ik liever niet op zulke berichten – heb zelf te veel verliezen moeten lijden van m’n kipjes en die blijven te pijnlijk – maar dit is wel heel erg, Kobus eigenlijk 2 maal moeten verliezen… veel sterkte met dit tragische verlies – lullige woorden, maar uit het hart.
Jerry
30.04.2010 @ 00:23
Dank je wel, Jerry! Ik weet dat je maar al te goed begrijpt hoe het voelt :(